Actueel

Op 2 en 3 november organiseert Kunstlijn Haarlem de zesde KinderKunstlijn voor kinderen van 4 tot 12 jaar. Een ontdekkingstocht met opdrachten langs museale instellingen en andere kunst gerelateerde locaties in het centrum van Haarlem. Het opdrachtenboekje geeft richting aan de wandeling. De kinderen bezoeken musea, ateliers en galeries en komen zo op een speelse manier in aanraking met kunst. De locaties zijn gratis toegankelijk en bedoeld voor álle kinderen. Door middel van educatieve opdrachten en inloopworkshops kunnen ze zich verwonderen, op onderzoek uitgaan, kunst kijken en maken. De KinderKunstlijn heeft als doel kinderen en kunst dichter bij elkaar te brengen en ze kennis te laten maken met het beroep van beeldend kunstenaar. Het Kijk- en Doeboekje is tijdens het weekend op de deelnemende locaties aanwezig. Onder meer het Frans Hals Museum, Noord-Hollands Archief, ABC Architectuurmuseum, Verwey Museum, Museum van de Geest, de Koepel en Teylers Museum. TEXTSTUDIO schreef en redigeerde ook dit jaar de teksten voor het opdrachtenboekje. (Vormgeving: Debbie Saul, coördinatie: Marion Reulen)

De eerste twee weekenden in november staat Haarlem weer volop in het teken van beeldende kunst. Kunstlijn Haarlem biedt liefhebbers vier dagen de gelegenheid een kijkje te nemen in ateliers, galeries, musea en meer. Ook dit jaar zijn er weer interessante nieuwe locaties, zoals het Teylers Museum, de Nieuwe Vide, het Verwey Museum en het Rosenstock-Huessy Huis. De bekende grote locaties zoals het Frans Hals Museum, de Kloostergangen, het stadhuis, ABC Architectuurcentrum, Sociëteit Vereeniging, Kunst Centrum Haarlem, de Vishal en het Noord-Hollands Archief doen eveneens weer mee. Naast kunst is er tevens een boeiend muziek- en theaterprogramma op meerdere plekken in de stad. TEXTSTUDIO sprak met kunstenaars en curatoren en schreef verschillende berichten en interviews voor de Kunstlijner, de krant van Kunstlijn Haarlem.

Het begon allemaal in 2010. Natalie Bogtman, oprichter van ORO wolkorrelfabriek, hield met haar vriend in de achtertuin in Zaandam vier Drentse heideschapen, haar favoriete soort. “Schapen zijn leuk, ze kunnen tot dertig mensen herkennen.” Drie jaar geleden deed ze mee aan een hackathon (het vinden van een oplossing voor een probleem, red.) georganiseerd door de provincie Zuid-Holland en Bluecity (voorbeeldstad van een circulaire economie, red.) De vraag was: Wie denkt mee over een oplossing voor de Nederlandse wolstapel? “Nederland telt veel schapen zoals begrazingskuddes en schapen voor de vleesindustrie. Die worden allemaal geschoren. We hebben geen wolverwerkingsbedrijven meer in Nederland. Met schapenwol wordt hier niks gedaan terwijl het zo’n mooi restproduct is.” Ze ontdekte een bedrijf in Amerika, die van schapenwol mestkorrels maakt. “Op hun site zag ik foto’s van mooie planten met gezonde wortels. Ze lieten het verschil zien met planten bemest met andere meststoffen zoals turf. Ik hoorde voor het eerst over meststof van schapenwol. Dat moet in Nederland ook kunnen, dacht ik.” En zo geschiedde. Volgens Natalie is wol is hét gouden ingrediënt voor planten en groenten. Afgelopen juni opende ze de deuren van haar wolkorrelfabriek. “Wol is een fantastisch en duurzaam restproduct”, vertelt ze TEXTSTUDIO tijdens een interview voor HRLM. (Foto’s: Christhilde Klein)

De eerste twee weekenden in november staat Haarlem weer volop in het teken van beeldende kunst. Kunstlijn Haarlem biedt liefhebbers vier dagen de gelegenheid een kijkje te nemen in ateliers, galeries, musea en meer. HRLM besteedt aandacht aan drie deelnemende beeldhouwers. TEXTSTUDIO sprak met hen. Het beeldhouwen is bij Arthur Kempenaar voortgekomen uit het schilderen. “Met een zaag werk je in het hout van buiten naar binnen, dat levert gelijk wat op. Met schilderen kun je ongelimiteerd door modelleren.” Zijn werk gaat over de psyche van de mens, mythologie en de dood. Het werk van Peter van Borssum Waalkes is heel divers, het zijn wel voornamelijk beelden. “Ik heb van alles uitgeprobeerd met hout, steen en samengestelde werken. Ik voel me het meest comfortabel bij het weghalen van materiaal om zo vorm te creëren.” Hij heeft een voorkeur voor de vrouwelijke vorm en beweging. Klaas Kamphuis heeft een fascinatie voor hout en voor lyrisch abstracte kunst. Zijn werk zit in de lijn van beeldhouwer Brancusi. Klassieke houten beelden met traditionele volumes en ritmes. De beeldhouwer haalt onder meer inspiratie uit oude grafheuvels en kastelen.  (Foto’s: Christhilde Klein)

Op de dag van de uitvaart proberen nabestaanden steeds meer een sfeer te creëren die past bij de overleden dierbare. Dat kan door na afloop de favoriete borrelhapjes van de overledene te serveren, te toosten met het biertje dat diegene altijd dronk of door persoonlijks items van de dierbare rondom de kist uit te stallen. Vrienden en familie krijgen vaker de vraag iets mee te nemen naar het afscheid. Dat kan van alles zijn, menen Martine Klumper en Elise Alders van hart & ziel uitvaarten. TEXTSTUDIO schrijft een serie korte interviews met de twee uitvaartbegeleiders. Elise: “Nabestaanden vragen genodigden bijvoorbeeld een kaars mee te nemen, of een foto waar ze samen op staan.” Martine: “Of ze vragen iets mee te nemen van het strand als de overledene daarvan hield, zoals stukjes hout, schelpjes of zand.” Elise: “Bij de nazit kunnen deze meegebrachte spullen het begin zijn van een gesprek met elkaar over de overledene.” Martine: “Praat open over de dood met je dierbaren en maak je wensen kenbaar. Als je weet wat iemand wil, dan geeft dat ruimte op het moment dat je afscheid moet nemen.” De interviews zijn gepubliceerd in HRLM. (Foto: Esmee van Loon)