Actueel

Tony Rootlieb woont in een pand in een zijsteeg van de Grote Houtstraat in Haarlem. De gang beneden oogt als een expositieruimte. Er hangen schilderijen van muziekinstrumenten, strandgezichten, landschappen en zelfportretten. Het zijn realistische werken van wandelaars aan zee, maar ook bevreemdende beelden zoals een hooggehakte dame op een scootmobiel. Met zijn schilderijen reageert hij op ludieke wijze op het gedrag van mens en samenleving. Op zolder in zijn atelier maakt de kunstenaar schilderijen en 3D objecten. “Ik moet me op verschillende manieren kunnen uitleven, ik kan niet alleen maar schilderen. Er zijn tijden dat ik dag en nacht schilder, op een gegeven moment is de inspiratie weg en ga ik met iets anders aan de slag, met kunstobjecten van muziekinstrumenten bijvoorbeeld.” Tony is geïntrigeerd door het gedrag van mensen, hij observeert graag en schildert wat hem opvalt. “Het is belangrijk anderen te bestuderen als je wilt weten wie je zelf bent.” Zijn schilderijen zijn kleurrijk, hij gebruikt vaak aparte kleuren. De kunstenaar vertelt graag een serieus verhaal met zijn schilderijen, maar wel op een vrolijke manier. “Zwaarmoedigheid past niet bij me.” TEXTSTUDIO sprak hem in zijn atelier voor HRLM. (Foto’s: Christhilde Klein)

Mensen denken tegenwoordig meer na over het proces na de crematie. Wat doen we met de as van de overleden dierbare: bewaren, bijzetten of uitstrooien? Martine Klumper en Elise Alders van hart & ziel uitvaarten zien nieuwe afscheidsrituelen ontstaan. TEXTSTUDIO schrijft een serie korte interviews met de twee uitvaartbegeleiders. Elise: “Af en toe horen we dat de asbus van oma of opa onder in de kast bij een familielid staat. Of dat mensen de urn tegenkomen bij het leeghalen van het ouderlijk huis. Wat doe je er dan mee?” Martine: “Het lijkt of er tegenwoordig vaker vooraf aan een crematie al wordt nagedacht over een bestemming voor de as. Bijvoorbeeld een plek in een urnenmuur of bijzetten in een familiegraf. Er wordt ook meer gekeken naar alternatieve bestemmingen. Nabestaanden willen de as uitstrooien in eigen tuin, bij hun tweede huis, aan zee.” Elise: “Er zijn tegenwoordig prachtige urnen te koop, net kunstwerken. As kun je ook bewaren in een sieraad of in glas, of laten verwerken in verf voor een schilderij of in de inkt voor een tatoeage.” Martine: “Mensen durven er hun eigen invulling aan te geven. Deze ontwikkeling haalt het eventuele ongemak rondom de asbus weg. Er is meer ruimte voor creativiteit.” De interviews zijn gepubliceerd in HRLM. (Foto: Esmee van Loon)

Op 2 en 3 november organiseert Kunstlijn Haarlem de zesde KinderKunstlijn voor kinderen van 4 tot 12 jaar. Een ontdekkingstocht met opdrachten langs museale instellingen en andere kunst gerelateerde locaties in het centrum van Haarlem. Het opdrachtenboekje geeft richting aan de wandeling. De kinderen bezoeken musea, ateliers en galeries en komen zo op een speelse manier in aanraking met kunst. De locaties zijn gratis toegankelijk en bedoeld voor álle kinderen. Door middel van educatieve opdrachten en inloopworkshops kunnen ze zich verwonderen, op onderzoek uitgaan, kunst kijken en maken. De KinderKunstlijn heeft als doel kinderen en kunst dichter bij elkaar te brengen en ze kennis te laten maken met het beroep van beeldend kunstenaar. Het Kijk- en Doeboekje is tijdens het weekend op de deelnemende locaties aanwezig. Onder meer het Frans Hals Museum, Noord-Hollands Archief, ABC Architectuurmuseum, Verwey Museum, Museum van de Geest, de Koepel en Teylers Museum. TEXTSTUDIO schreef en redigeerde ook dit jaar de teksten voor het opdrachtenboekje. (Vormgeving: Debbie Saul, coördinatie: Marion Reulen)

De eerste twee weekenden in november staat Haarlem weer volop in het teken van beeldende kunst. Kunstlijn Haarlem biedt liefhebbers vier dagen de gelegenheid een kijkje te nemen in ateliers, galeries, musea en meer. Ook dit jaar zijn er weer interessante nieuwe locaties, zoals het Teylers Museum, de Nieuwe Vide, het Verwey Museum en het Rosenstock-Huessy Huis. De bekende grote locaties zoals het Frans Hals Museum, de Kloostergangen, het stadhuis, ABC Architectuurcentrum, Sociëteit Vereeniging, Kunst Centrum Haarlem, de Vishal en het Noord-Hollands Archief doen eveneens weer mee. Naast kunst is er tevens een boeiend muziek- en theaterprogramma op meerdere plekken in de stad. TEXTSTUDIO sprak met kunstenaars en curatoren en schreef verschillende berichten en interviews voor de Kunstlijner, de krant van Kunstlijn Haarlem.

Het begon allemaal in 2010. Natalie Bogtman, oprichter van ORO wolkorrelfabriek, hield met haar vriend in de achtertuin in Zaandam vier Drentse heideschapen, haar favoriete soort. “Schapen zijn leuk, ze kunnen tot dertig mensen herkennen.” Drie jaar geleden deed ze mee aan een hackathon (het vinden van een oplossing voor een probleem, red.) georganiseerd door de provincie Zuid-Holland en Bluecity (voorbeeldstad van een circulaire economie, red.) De vraag was: Wie denkt mee over een oplossing voor de Nederlandse wolstapel? “Nederland telt veel schapen zoals begrazingskuddes en schapen voor de vleesindustrie. Die worden allemaal geschoren. We hebben geen wolverwerkingsbedrijven meer in Nederland. Met schapenwol wordt hier niks gedaan terwijl het zo’n mooi restproduct is.” Ze ontdekte een bedrijf in Amerika, die van schapenwol mestkorrels maakt. “Op hun site zag ik foto’s van mooie planten met gezonde wortels. Ze lieten het verschil zien met planten bemest met andere meststoffen zoals turf. Ik hoorde voor het eerst over meststof van schapenwol. Dat moet in Nederland ook kunnen, dacht ik.” En zo geschiedde. Volgens Natalie is wol is hét gouden ingrediënt voor planten en groenten. Afgelopen juni opende ze de deuren van haar wolkorrelfabriek. “Wol is een fantastisch en duurzaam restproduct”, vertelt ze TEXTSTUDIO tijdens een interview voor HRLM. (Foto’s: Christhilde Klein)