Actueel

De eerste twee weekenden in november staat Haarlem weer volop in het teken van beeldende kunst. Kunstlijn Haarlem biedt liefhebbers vier dagen de gelegenheid een kijkje te nemen in ateliers, galeries, musea en meer. HRLM besteedt aandacht aan drie deelnemende installatiekunstenaars. TEXTSTUDIO sprak met hen. Het werk van Dik Box is tweedelig. Hij maakt installaties met een politieke context en daarnaast creëert hij mobiles en kinetische objecten zonder specifieke betekenis. “Ook wel concrete kunst genoemd. Je kijkt ernaar, het is wat het is.” Zijn werk bevindt zich op het snijvlak van kunst, techniek en zintuiglijke ervaring. Al haar hele leven neemt Joanne Luijmes kleuren waar bij tekst, getallen en tijd. Ze gebruikt dit verschijnsel, synesthesie, om emoties, herinneringen en gebeurtenissen te onthouden en te plaatsen. “Ik probeer die kleuren een plek te geven in een soort plattegrond, een weergave van mijn geest.” Kees van Leeuwen is gefascineerd door atoombunkers en museumzalen. Met zijn objecten vormt hij de ruimte en speelt met de interactie tussen de toeschouwer en zijn sculpturen. “Ik kijk naar ruimte en hoe die mensen beïnvloedt. Het interesseert me hoe objecten daarin ervaren worden. Dat laat ik zien in mijn werk.” (Foto’s: Christhilde Klein)

Vaak kiezen nabestaanden ervoor om hun dierbare na overlijden nog even thuis te houden of weer naar huis te halen na een overlijden elders. Meestal wordt er dan wel ‘iets’ ondernomen om het lichaam een paar dagen goed te houden. Er zijn verschillende methodes. Koeling is de meest voorkomende. Thanatopraxie, een lichte vorm van balseming, is ook een fijne optie volgens Martine Klumper en Elise Alders van hart & ziel uitvaarten. TEXTSTUDIO schrijft een serie korte interviews met de twee dames. Elise: “Thanatopraxie is een methode om een lichaam tijdelijk te conserveren. Het is een lichte vorm van balseming waarbij minder formaldehyde-oplossing in het lichaam wordt toegevoegd dan bij een balseming voor lange termijn.” Martine: “Het is een alternatief voor koelen. De overleden dierbare wordt niet zo koud.” Elise: “In sommige situaties kan dat prettiger zijn. Bijvoorbeeld bij het overlijden van een kind.” Martine: “Als iemand overleden is op de Intensive Care en daarbij beademd is of gereanimeerd, dan is koelen vaak om medische redenen ingewikkeld. Thanatopraxie kan dan een oplossing zijn.” Elise: “Opbaren is typisch Nederlands. Ik denk dat wij Nederlanders hiermee de dood wat meer onderdeel laten zijn van het leven. Dat kan bijdragen aan het rouwproces.” De interviews zijn gepubliceerd in HRLM. (Foto: Esmee van Loon)

Rijksmonument de Koepel in Haarlem opende begin 2022 zijn deuren na een opzienbarende metamorfose. De voormalige gevangenis is inmiddels een bekende, stedelijke hotspot. Mensen kunnen er studeren, werken, films kijken, horeca bezoeken en cultuur beleven. Sinds januari is Bruno Giebels directeur van de Koepel. Hij heeft grootse plannen. Zijn missie is om de voormalige gevangenis verder te ontwikkelen als een ontmoetingsplek voor studenten, ondernemers en cultuurliefhebbers. Deze zomer wordt een hotel op het terrein gerealiseerd, later volgt een ondergrondse parkeergarage met daarop zo’n tweehonderd woningen voor studenten en alleenstaanden. “We willen het Koepelplein verlevendigen.” Waar de Koepel vroeger een gesloten bolwerk was, is de locatie nu 365 dagen per jaar geopend van ’s ochtends vroeg tot middernacht. “We hadden vorig jaar 350.000 bezoekers. Dat meten we met sensoren bij de entreedeuren. Als het aantal bezoekers doorzet zoals in de eerste maanden van dit jaar, zitten we straks op een half miljoen gasten. Het is fijn om te zien dat steeds meer mensen de Koepel weten te vinden.” TEXTSTUDIO interviewde Bruno in opdracht van HRLM. (Foto’s: Christhilde Klein)

Al zestien jaar heeft Paul van Zijp zijn atelier in Fort bij de Liebrug in Haarlemmerliede. Een fantastische plek middenin het groen met uitzicht op het water. In de werkruimte staan zelfgemaakte tafels, bijzettafels en houten sculpturen in organische vormen. Aan de wanden hangen zelfontworpen lampen en grote en kleine houten objecten. Achterin staat een werkbank. Op het blad ligt een verlijmd houten onderdeel vastgezet met houtklemmen. De ruimte staat vol met apparatuur en gereedschap zoals een vreesmachine, zaagtafel, boormachine, bankschroeven, houtklemmen, schuurmachines, een voorraad hout en potten houtlijm. Paul omschrijft zijn werk als geometrische kunst. Zijn unieke stijl is te herkennen aan herhaling van ritmes, vierkante delen, lijnen en licht- en schaduwwerking. Hij haalt inspiratie uit geometrische vormen en patronen. De kunstenaar werkt voornamelijk met oude houten tafelbladen. De tafels koopt hij in kringloopwinkels of via Marktplaats waar ze regelmatig ook gratis worden aangeboden. “Verzagen en verlijmen is mijn handschrift. Het patroon, de nerfwerking en de schaduwwerking geven een verrassend effect aan mijn werk. Afhankelijk van de hoek van de zaag wordt het een vlak werk of een 3D object. Met hout werken geeft me rust. Uiteindelijk moet ik zelf ook blij worden van het eindproduct.” TEXTSTUDIO sprak hem in zijn atelier voor HRLM. (Foto’s: Christhilde Klein)

Duurzaamheid is tegenwoordig een belangrijk onderwerp. Steeds meer mensen maken ook bewuste keuzes bij een uitvaart. Ze willen hun ecologische voetafdruk zo klein mogelijk houden. Martine Klumper en Elise Alders van hart & ziel uitvaarten benoemen een aantal mogelijkheden. TEXTSTUDIO schrijft een serie korte interviews met de twee dames. Martine: “Mensen zijn bewuster met het milieu bezig en voelen meer verantwoordelijkheid voor de planeet. Er zijn verschillende alternatieven rondom de uitvaart die daar rekening mee houden. Bijvoorbeeld de keuze voor het omhulsel. Als je voor een kist kiest kun je nadenken over het soort hout dat daarvoor gebruikt is.” Elise: “Je kunt nadenken over de kleding van de overledene en kiezen voor afbreekbare materialen of voor helemaal geen kleding. Synthetische stoffen zijn slecht voor het milieu.” Martine: “Je kunt de uitvaart op één locatie organiseren in plaats van op verschillende plekken. Dan hoeven mensen zich niet meerdere keren met de auto te verplaatsen.” Elise: “We merken dat er steeds vaker over het gebruik van bloemen wordt nagedacht. Mensen willen geen rozen uit bijvoorbeeld Kenia meer. Er verschillende alternatieven waar je over kan nadenken als je een duurzame uitvaart wenst. Als duurzaamheid belangrijk is in je leven, waarom dan niet ook bij je uitvaart.” De interviews zijn gepubliceerd in HRLM. (Foto: Esmee van Loon)