Actueel

Met zo’n 84 opvanglocaties biedt Hero kindercentra in Haarlem en Spaarndam passende opvang in de buurt. Zowel peuteropvang, kinderdagverblijven als buitenschoolse opvang. “Wij zijn een stichting zonder winstoogmerk”, vertelt directeur Maureen Posthumus. “Daardoor kunnen we kinderopvang bieden aan álle kinderen. Ook in de wijken waar het bedrijfsmatig niet rendabel is, maar kinderen het wel hard nodig hebben. Ieder kind heeft recht op een toekomst vol mogelijkheden.” Hero heeft als missie om samen een inclusieve wereld te maken waar niemand langs de kant staat. Plezier maken staat voorop. De organisatie geeft kinderen gelijke kansen bij hun mentale, fysieke en cognitieve ontwikkeling. Volgens Laura Hoogcarspel, Inhoudelijk Manager Pedagogiek en VVE (voor- en vroegschoolse educatie) zijn de verschillen in ontwikkeling groot tussen de kinderen die binnenkomen op het basisonderwijs. “Wij willen die ongelijkheid wegnemen en kinderen dezelfde kansen bieden in voorbereiding op de basisschool. Dat is essentieel voor hun toekomst. Uit onderzoek blijkt dat zo’n ongelijke start effect heeft op het schoolsucces en op latere kansen op de arbeidsmarkt.” TEXTSTUDIO interviewde beide dames voor HRLMtje, een tijdschrift voor ouders en kinderen. (Foto’s: Jonne van der Fange)

In Nederland kun je kiezen tussen cremeren of begraven. Nieuwe uitvaartmethodes als resomeren en veraarden behoren straks wellicht ook tot de mogelijkheden als de Wet op de lijkbezorging wordt herzien. Martine Klumper en Elise Alders van hart & ziel uitvaarten volgen de ontwikkelingen. TEXTSTUDIO schrijft een serie korte interviews met de twee uitvaartbegeleiders. Elise: “Rond het begin van onze jaartelling was cremeren gebruikelijk in Nederland tot het uit de gratie raakte. De oorzaak daarvan is waarschijnlijk het christendom.” Martine: “Pas in 1968 werd crematie officieel een nieuwe vorm van lijkbezorging.” Elise: “De Wet op de lijkbezorging is toe aan herziening, de laatste keer was in 1991. In dertig jaar is er een hoop veranderd. Resomeren is een nieuwe uitvaartmethode. Tijdens een chemisch proces lost het lichaam op in een vloeistof.” Martine: “In de huidige maatschappij is duurzaamheid belangrijk. Steeds meer mensen willen één zijn met de natuur. Veraarden ligt in die lijn.” Elise: “Bij deze methode wordt het lichaam omhuld in natuurlijke producten en toegedekt met een aarde achtige substantie. In negen maanden tijd verteert het lichaam en wordt opgenomen door de aarde.” De interviews zijn gepubliceerd in HRLM. (Foto: Esmee van Loon)

Darwin, Sinke & Van Tongeren taxidermisten is gevestigd op een bedrijventerrein in Haarlem. De grote werkplaats staat vol antiek en opgezette dieren. Aan de wand hangt een ornament van slangen, daartegenover een reuzenkrab. Een flamingo, pauw en kip staan naast elkaar op een kast. Aan het plafond hangt een vijf meter lange krokodil. Geen opgezette huisdieren of mussen op een tak. Jaap Sinke en Ferry van Tongeren maken tableaus met niet gebruikelijke combinaties van exotische dieren. De taxidermisten laten zich inspireren door zeventiende-eeuwse schilders. In het vak komen alle ambachten samen. “Je bent kapper, beeldhouwer, schilder en chirurg tegelijk”, meent Jaap. Eigenlijk wilde hij tekenaar worden. “Op de kunstacademie leerde ik anatomie tekenen, dat komt nu goed van pas.” “Het villen en prepareren van de dieren doe ik”, zegt Ferry. Jaap: “We zijn beiden geïntrigeerd door de schoonheid van dode dieren. De composities die we maken zijn niet natuurgetrouw.” Ferry: “We kiezen ervoor om een pauw met een ibis samen te voegen op één ornament. Een ‘normale’ taxidermist zal dit niet snel doen. Biologen ergeren zich hier kapot aan.” TEXTSTUDIO interviewde beide heren voor HRLM. (Foto’s: Christhilde Klein)

Haarlem kent een lange traditie van portretten maken en tentoonstellen. “Denk aan de schuttersstukken en de soloportretten van Frans Hals, de portretten van Verweij en de verhalende portretten over Haarlemmers van Lennaert Nijgh”, aldus fotograaf Fjodor Buis. “Mensen laten zich graag vastleggen. Het leek mij mooi om deze traditie voort te zetten met een fotogalerij. Een moderne toevoeging aan de Haarlemse portretgeschiedenis.” Fjodor raakte geïnspireerd door de fotogalerij in de Nieuwe DeLaMar in Amsterdam. In het theater hangen grote foto’s van Nederlandse acteurs onder meer gefotografeerd door Erwin Olaf. “Zo’n portrettengalerij zou ook hier goed passen dacht ik, maar dan van Haarlemse toneelacteurs in stijl van de schuttersstukken uit 1700.” Sinds september hangt op de verbouwde derde verdieping van de Stadsschouwburg zijn fotogalerij ‘Theaterportretten’ van bekende Haarlemse toneelacteurs en artiesten. De fotograaf legde hen vast in hun favoriete rol op het podium van de schouwburg. “Artiesten weten hoe ze de toeschouwer moeten vermaken. Ze voelen zich al gauw op hun gemak op het toneel én voor de camera. Als acteurs en cabaretiers er ook nog speciaal op gekleed zijn, is het voor hen nog makkelijker om te poseren”, deelt hij met TEXTSTUDIO tijdens een interview voor HRLM.

Het atelier van Helmuth van Galen aan de Gedempte Voldersgracht in Haarlem is een mooie, hoge ruimte. Aan de wanden hangen grote en kleine werken. Op de tafel in het midden staan verfpotten en liggen spatels, kwasten, doeken en linialen in verschillende maten. Helmuth schildert landschappen. Althans zo lijkt het voor de beschouwer. Volgens de kunstenaar zijn het buitenruimten, horizontalen en verticalen. “Ik ben bovenal een ouderwetse schilder die genoeg heeft aan de verf en de materie los van een thema.” Voor anno 2000 was binnenruimte het thema van de kunstenaar, abstracte interieurs. Daarna werd buitenruimte zijn onderwerp, referenties aan landschappen. Een thema waar hij inmiddels al lange tijd goed mee uit de voeten kan. Helmuth vindt zichzelf geen landschapsschilder. Hij schildert de buitenruimte, geen traditionele landschappen met koetjes en dorpjes. “Het woord landschap is zo bepalend, zo vul je alles gelijk in voor de beschouwer. Buitenruimte is voor mij veel meer omvattend. Ik probeer door banen verf en kleur ruimtelijkheid en een landschappelijke sfeer op te roepen. Daarbij vermijdend dat de lucht, de wolken of het water te realistisch worden. TEXTSTUDIO interviewde de kunstenaar in zijn atelier voor HRLM. (Foto’s: Christhilde Klein)