Actueel

Het gevarieerde werk van Anna Bella Geiger is conceptueel, visueel en autobiografisch. De vragen die ze in haar werk opwerpt over onder meer feminisme en postkolonialisme zijn actueler dan ooit. Ze is veelzijdig en avontuurlijk in het gebruik van diverse materialen. Tot op de dag van vandaag maakt Geiger (93 jaar) etsen, gravures, sculpturen en collages, waarbij ze vaak verschillende technieken en materialen met elkaar vermengt. Haar kunst is tot en met augustus te zien in het Frans Hals Museum locatie Hal. Melanie Bühler, curator hedendaagse kunst: “Het is heel bijzonder dat deze kunstenaar zich meerdere disciplines heeft eigen gemaakt en in alles even krachtig is. In deze expositie staat het experiment en een kritische houding centraal”, deelt ze met TEXTSTUDIO tijdens een interview in opdracht van HRLM Haarlemse Stadsglossy. “Geiger stelt vragen over de rol van de vrouw, de Braziliaanse identiteit en de centrale positie van Europa op de wereldkaart.” De solotentoonstelling toont een selectie van haar kunstwerken rondom vier thema’s: het lichaam, kunst en gender, Brazilië en de wereld.
(Portretfoto: Mo Schalkx)

Beide ouders van Mirjam Vrees namen tijdens de Tweede Wereldoorlog deel aan het verzet. Ze hebben elkaar daar zelfs leren kennen, zijn verliefd geworden en in 1948 getrouwd. Vanaf mei 1941 hield haar moeder Netty Offers dagboeken bij waarin ze dagelijks haar leven tijdens de oorlog beschreef. Achthonderd pagina’s met knipsels, pamfletten en handgeschreven teksten. Op 4 en 5 mei citeerde Mirjam uit haar moeders notities. “Het maakt me trots om uit haar dagboeken te citeren, maar het raakt me ook. Al 77 jaar leven we in vrijheid. Een prachtig gegeven, maar het is niet vanzelfsprekend.” Mirjam wil graag het verhaal van haar moeder uitdragen én de oorlog in Oekraïne erbij betrekken. “Het Oekraïense volk, het leger en de president, ze tonen zich onverzettelijk. Zo was mijn moeder ook”, vertelt ze aan TEXTSTUDIO tijdens een interview voor HRLM Haarlemse Stadsglossy.

Nicolien Mizee beschrijft zichzelf als naaktmodel en huisschilder, als dochter, vriendin, zus en tante. Kleine gebeurtenissen die zich kenmerken door angst, twijfel en kritiek. In de faxboeken van Nicolien staat haar gestoei met het leven centraal. Werk, relaties, angsten en depressies, alles komt aan bod. Van worstelende uitkeringstrekker is ze in vijf faxboeken schrijfster geworden. “Lezers herkennen zich in mijn boeken. Gelukkig maar, dan is de ellende niet voor niets geweest.” Naast vier boeken met gebundelde faxen heeft Nicolien vijf romans, een kleurboek, een kinderboek en een vogelgids geschreven. Deel vijf van de faxboeken komt in mei uit. Op humoristische wijze beschrijft ze haar dagelijkse beslommeringen in faxen aan Ger Beukenkamp, in de jaren negentig haar docent op de Schrijversvakschool. Het is eenrichtingsverkeer, Beukenkamp reageert nooit. “Het is verschrikkelijk om al die faxen terug te lezen. Ik voel mij op het moment een totaal andere vrouw.” TEXTSTUDIO interviewde haar voor HRLM. (Foto’s: Linda Llambias)

Marinus de Beer woont en werkt in een bovenwoning in de Haarlemse wijk Rozenprieel. Zijn woonkamer oogt rommelig en opgeruimd tegelijk. De vloer is leeg, maar de wandkasten puilen uit met boeken, tekenmappen en objecten. Midden in de kamer op de eettafel staat een computer, een tekenmachine en daaromheen zelfgemaakte studiolampen. Tijdens zijn studie aan de Rietveld Academie bouwde de kunstenaar machines waarmee je kunt 3D-printen en lasersnijden. In die tijd is zijn fascinatie ontstaan om zelf apparaten te bouwen, om de vormen te maken die hij nodig heeft voor een bepaald project. “Ik ontwikkel machines als instrument om kunst mee te maken.” Zijn tekeningen gaan over structuur, lijnen en vormen, abstract en figuratief wisselen elkaar af. Marinus maakt geometrisch werk en laat zich inspireren door het ritme in de natuur. “Ik ben gefascineerd door de Fibonacci-reeks, een opeenvolging van cijfers. Je begint bij nul en telt er steeds het vorige getal bij op.” TEXTSTUDIO nam hem een interview af voor HRLM Haarlemse Stadsglossy. (Foto’s: Christhilde Klein)

Op de ochtend dat de oorlog uitbrak tussen Rusland en Oekraïne besloot Anna Ivanchenko direct de Oekraïners te helpen en startte een inzamelingsactie. Ze wilde niet machteloos toekijken, maar handelen. Haar spontane actie is een groot succes, er wordt gul gedoneerd. “Het is fantastisch dat zoveel mensen me steunen. Ik verwachtte een paar tasjes te ontvangen, maar het is volledig uit de hand gelopen in positieve zin.” Anna woont al 16 jaar in Nederland. Een groot deel van haar jeugd woonde ze in de Oekraïense stad Cherson. Haar familie van vaders kant en een deel van haar moeders kant verblijven daar nog steeds. Ook veel van haar vrienden en oud-klasgenoten. “Ze bellen me huilend op, vreselijk, maar ik mag niet instorten er zijn teveel partijen afhankelijk van mij. Wat er daar gebeurt is een drama. Elk moment kan het leven afgelopen zijn. Het land is verwoest en de vluchtelingenstroom is gigantisch”, vertelt ze tijdens een interview met TEXTSTUDIO voor de HRLM Haarlemse Stadsglossy. (Foto’s: Linda Llambias)