Als meisje al wilde ze een boek schrijven over haar ouderlijk huis en wat zich daar allemaal afspeelde. Het heeft vervolgens tot haar drieënvijftigste geduurd voordat debuutroman Soedah, laat maar uitkwam. Maddy Stolk (56) dook hiervoor in haar Indische familiegeschiedenis en de impact hiervan op latere generaties. “Ik beschrijf wat mijn door een Japans interneringskamp getraumatiseerde moeder aanricht in het gezin wat ze zelf sticht. Onbewust heb ik met schrijven gewacht tot mijn moeder overleed. Als zij nog leefde had ik het nooit zo kunnen opschrijven. Negen maanden na haar overlijden was het boek af.” Waar wij altijd geweest zijn is een vervolg op haar eerste boek. De roman vertelt in drie delen over de levens van Antoinette, Jetty en Tara, drie generaties vrouwen met een Indische achtergrond. Antoinette vecht in voormalig Nederlands-Indië voor haar bestaan. Haar dochter Jetty brengt haar jeugd door in een Japans interneringskamp, om vervolgens gedwongen naar Nederland te vertrekken. Hier wordt haar dochter Tara geboren. Ze dragen allen een eigen last gevormd door geschiedenis, verlies en migratie. De schrijver laat zien hoe sociale omgangsvormen en trauma worden doorgegeven van moeder op dochter. Haar eigen leven is hierdoor getekend. Maddy is vastbesloten de keten van trauma’s te verbreken. TEXTSTUDIO interviewde haar voor HRLM. (Foto: Marjolein ten Hove-Voster)
