Mirjam Verschoor verwerkt haar observaties en frustraties in haar kunst

Mirjam Verschoor woont in een smal straatje in Haarlem. Bij binnenkomst komt de bezoeker ogen te kort. De kleine woonkamer hangt vol met haar felgekleurde kunstwerken. Op een witte ronde tafel midden in de ruimte staat een computer. Ze heeft haar atelier aan huis. De kunstenaar maakt digitale stillevens, een combinatie van zeventiende-eeuwse schilderijen met haar eigen foto’s. De werken ogen vrolijk, maar dat is een bitterzoet sausje volgens haar. Thema’s als afval, overconsumptie, misleiding en vergankelijkheid voeren de boventoon. “De samenleving zit in een impasse, veel systemen functioneren niet meer.” Ze begon zo’n tien jaar geleden met het fotograferen van afval op straat in Amsterdam-Oost waar ze woonde. In haar buurt lagen bergen afval, bedden, banken, cd’s in allerlei kleuren met een kaptafel erbij. Grofvuil slordig opgestapeld als een soort decor. “Het laat ons zien hoe we met spullen omgaan. We blijven maar consumeren. Hoe goedkoop en vluchtig zijn we geworden, ook in communicatie met elkaar.” Mirjam ontwikkelde tevens een fascinatie voor zeventiende-eeuwse schilderijen. De afbeeldingen van de originele stillevens en andere werken bewerkt ze eerst op haar computer. Ze maakt de schilderijen meer fotografisch en haar eigen foto’s juist schilderachtiger. Ook gebruikt ze fellere kleuren. Het levert een spannende combinatie op. TEXTSTUDIO interviewde de kunstenaar in haar atelier voor HRLM. (Foto’s: Christhilde Klein)